چقدر آسون میرن اما لحظه هایی که تو رو دارم

ساعت انگار حتی نداره چشمه دیدنه تو رو کنارم

تا میام با تو جون بگیرم تا میام باز آروم بگیرم

میرسه وقته تلخه رفتن و میبری قلبمو جونمو میمیرم

آخه نفسی که عطره تو داره

آخه اون دلی که برات بی قراره

آخه چشمی که چشم انتظاره

مگه میشه بی تو نگیره بهونه

وقتی که با منی گرچه می دونم

نمیشه همیشه با تو بمونم

همه وجودمو , نفسمو , جونم

پر میشه از تو و شعرای عاشقونه

چقدر آروم میرن اما لحظه هایی که از تو دورم

وقتی که یادت تویه ذهنم میشه تنها سنگه صبورم

واسه این دل تو بهاری پره شادابی و قشنگی

تا که میری از پیشه من اما میگیره قلبم از پاییزه دلتنگی

بهم گفتی:خداحافظ تو رو دیگه نمی خوامت

بهت قول می دم از امروز دیگه هیچ وقت نمی پامت

بهم گفتی:تو این روزا ازت میگذرم من آسون

ببین ذراته عشقم رو همه حل شد تو این بارون

خداحافظ چه آسون بود چشات امشب چه آروم بود

ولی انگار که عشقه من مثه جغده روی بوم بود

دیگه عشقو نمی فهمم دیگه خون تو رگام خشکید

بگو چشمای غمگینت چرا از عشقه من ترسید

خداحافظ عزیزه دل برو دل کندن آسونه

دله خوش باوره تنهام از این بازی دلش خونه

خداحافظ چه آسون بود چشات امشب چه آروم بود

ولی انگار که عشقه من مثه جغده روی بوم بود

تو چشم من نگاه نکن دنباله اشکه من نگرد

چشمای آینه قبله من تنهایی هامو گریه کرد

بی خودی حالمو نپرس چیزی نمی فهمی ازم

اشکاتو خرج من نکن ما که نمی رسیم به هم

تو چشم من نگاه نکن شهره غمه شهره چشام

دنیای تو ماله خودت تنهام بذار با غصه هام

آخ که چه آسونه برات گذشتن از هر چی که بود

آدما یادشون میره عشقه قدیمی خیلی زود

دارن به دنبالم میان تمومه خاطراته من

می دونی بی تو میمیرم تیره خلاص و تو بزن

یه آرزو تو قلبمه می خوام که اینو بدونی

مثه دله عاشقه من قلبه کسی رو نشکونی

وقتی نمونده واسه ما حتی واسه خدافظی

برو منو تنها بذار با این گلای کاغذی

بویه بارون تبه دستات ,آخ که چه حالی دارم

کی میشه من یه روزی سر رو شونت بذارم

نمی خوام قصه مون شه قصه بغض و کینه

وقتی چشام یه لحظه عکسه تو رو می بینه

بیا اینجا که با تو به همه دنیا می خندم

در به رویه هرچی غم و غصه است می بندم

هنوزم از تویه عکس مثه آتیشه چشمات

اگه ماله من می شد یه روزی ای کـــــــــــــاش

اون شبی که چشمه مهتاب به نگاهه باغچه خندید

چیکه چیکه دسته بارون خوابه شیشه ها رو دزدید

دیوارای سنگی باد دل به پیچکا سپردن

ابرا با ستاره هاشون دله کفترا رو بردن

اما من این همه بی تو تک و تنها تو خیابون

واسه تو گریه می کردم عاشقونه زیره بارون

اون شبی که دستای باد موی بیدو شونه می کرد

رازقی با طعم شعراش کوچه رو دیوونه می کرد

چشمای اشکی شبنم دل سپرده بود به باغچه

رنگ و روی عاشقی داشت گل سرخ روی طاقچه

اون شبی که دو تا قمری دل می دادن عاشقونه

واسه هم قصه می گفتن تویه ایوونچه خونه

وقتی ابرا رویه دنیا رنگه فردا می کشیدن

ماهی هایه عاشق حوض خوابه فردا رو میدیدن

اما من این همه بی تو تک و تنها تو خیابون

واسه تو گریه می کردم عاشقونه زیره بارون

دیگه باورم شده که رفتی

دیگه باورم شده که نیستی

دیگه باورم شده که تو رو ندارم

می دونم که هرچی بگم بی اثره

نمی خوای بدونی که چشام به دره

با اینکه رفتی و دیگه ازم دوری

تو همونی که تو رو به دنیا نمیدم

به جز تو  کسی و تو دلم را نمیدم

هنوزم عزیزی تو خونه قلبم

                                  دوست دارم...

جات همیشه تو خونه قلبه منه

اگه حتی من به پایه تو بمیرمم کمه

می دونی عزیزی واسه تو میمیرم

                                   دوست دارم....

یه ترانه

        دو ترانه

                 دو هزار و صد ترانه

همشون ارزونی تو

                       واژه های نوبرانه

یه ستاره

           دو ستاره

                      داره از ابرا می باره

باشه پیشکشت تمامش

                               ای تو بودنه دوباره

یه تلاطم

           دو تلاطم

                      می شه قلبم پره خواهش

ولی با این دله شیدا

                          تو نداری سره سازش

یه نگاهو

          دو نگاهو

                     این دیگه ختمه جنونه

بسکه نازنینی ای گل

                           می شه عاشقت دیوونه

دل بکن از منو عشقم بذار دستامون جداشن

سهم من شبای تاریک سهم تو فردایی روشن

مجبورم نکن بگم که به تو هیچ حسی ندارم

آخه این دروغه اما دیگه چاره ای ندارم

تو بدون تا آخره عمر از دلم نمیری هرگز!

نمی خواد که سخت بگیری...

                             خیلی ساده خداحافــــظ...

                                                           خداحافـــظ...

حق داری باور نکنی که من چقدر دوست دارم

می خوای که تا آخره خط پیشت بمونم و نرم

خوب می دونم راست و دروغ فرقی برات نمی کنه

تو شک و تردیدی یه وقت به پات نشینم و برم

اونوقت بمونی با دلی شکسته از یه عشقه نو

نتونی طاقت بیاری بشی گرفتاره جنون

بمونی با دنیایی پر از خاطره های خوب و بد

با بی کسی تو شهره عشق با گریه های بی امون

اما بدون دلبره من تمومه فکرت اشتباست

تو عشقه من دورنگی نیست

یه عشقه پاک و بی ریاست

می خوام که باور بکنی هرچی می گم حقیقته

واسه دله عاشق پیشم یه نیم نگات غنیمته

می خوام فقط بدونی که عشقت همیشه با منه

این عاشقت نمی تونه ساده دلت رو بشکنه

تو کوچه ای که سوت و کوره

نگاهه من ز چشمی دوره

منتظره فرشته بودم

اون که تو تاریکی یه نوره

سالهای سال می گردمو

پیدا نمی کنم نشونه

نه راهه پیش دارم تو کوچه نه راهه برگشته به خونه

اسیره کوچه ها شدم

پیاده خسته شد دلم

از این کوچه به اون کوچه نمیدونم کجا برم

راهه خونه گم کرده و سر گردون و پریشونم

آه ای خدا برس به داده همین دل و همین جونم