طعنه نزن به گریه هام , تنها تو می مونی برام

تنها تو می شناسی منو , ای پریزاده قصه هام

تنها صدایه پایه تو , حرمته خونه ی منه

کاشکی بدونی خواستنت , به قیمته خونه منه

تو ساحته نگاهه تو , لحظه به لحظه جون می دم

می میرم و خاکه تنو , به دسته آسمون می دم

داد می زنم تو کوچه ها, زندگی سهمه عاشقاست

گناهه عشق پایه خودم , هر چی که هست , لطفه خداس

نمی دونی چقد کمه , فرصته پروانه شدن

من اون قلندره شبم , شعله نمی سوزه تنم!

قربونی یه وصاله تو , پوسته نجیبه پیرهنم

طعنه نزن به گریه هام , اشک هایه تازه تر می خوام

رسم وفا نیست که منو , جا بذاری تو غصه هام

چیه تو خیاله خامت؟
هر کاری کنی می خوامت

ای گله همیشه نازم

ای تبه وسوسه سازم

یا ازت عاشق می سازم

یا تو عشق بهت می بازم

منو قطره قطره آب کن

دلمو بازم جواب کن

به خیالت خسته می شم!؟

نه! ازت جدا نمی شم

با سکوتت دیوونم کن

هر چی خواستی همونم کن

با دوریت بغضتو بشکن

دل ازت نمی کنم من

پس بزن دستای خستم

من غرورمو شکستم

از شبی که عهد و بستم

زیره پنجره نشستم

پاره کن هرچی نوشتم

تا نبینی خطه زشتم

گوش نکن هر چی می خونم

من یه لجبازه دیوونم

ای گله همیشه نازم

ای تبه وسوسه سازم

یا ازت عاشق می سازم

یا تو عشق بهت می بازم

نامه تو دوباره امشب با دلی شکسته خوندم

همه ی خاطره هاتو با همین نامه سوزوندم

با تو بودن واسه ی من دیگه معنایی نداره

دیگه اون عشقه دروغی تو دلم جایی نداره

حالا می دونم دروغ بود قصه هایی که می گفتی

خودتم فکر نمی کردی یه روز از چشام بیفتی

کاری کردی دیگه  دلم تو رو نمی خواد

مرده دیگه تویه دلم خاطره هات

طفلی قلبه عاشقه من به خودش می گفت همیشه:

آرزویه با تو بودن, یه روزی راس راسی می شه

ولی آرزوم بزرگ بود, تو به یاده من نبودی

من با تو بودم همیشه, ولی تو با من نبودی

تا تو رد می شدی قلبم, از تو سینه کنده می شد

میومد پشته چشامو, منتظره یه خنده می شد

تو که اخم می کردی سنگدل, قلبه عاشقم می ترسید

همش از ترسه جدایی, حیوونی دلم می لرزید

من که عاشقه تو بودم, چرا عشقمو ندیدی؟

چرا قلبه عاشقم رو, تو به خاک و خون کشیدی...

من پر از وسوسه ی عاشقی کردن بود

تو پر از دل دله رسواییه دل کندن بود

من پر از حسه قشنگه بودنه کناره تو

تو پر از هوایه سرده بی خبر رفتن بود

سهم تو از من و دل , دلم ولی بی من بود

سهم من از تو فقط یه گوشه جون کندن بود

زدمش شکستمش کندم و انداختم دور

حیوونی خسته دلم تو راهه برگشتن بود

خسته و زخمی و داغون               یه گوشه کنجه خیابون

گونه هام خیسه از اشک و            تو دلم غصه فراوون

هر کسی رد می شه انگار            منو اصلاً نمی بینه

هیچ کسی حتی یه لحظه            پایه حرفام نمی شینه

هیچ کسی دلش نمی خواد          جایه من باشه یه روزم

باید اینجا تک و تنها                     تا همیشه من بسوزم

منی که یه روزگاری                    واسه خودم کسی بودم

همه چی داشتم و این جور          غریب و بی کس نبودم

تف و لعنت به تو ای عشق           که منو دیوونه کردی

خونه ی آباده منو                        اینجوری ویروونه کردی

روزایه عمره من همه بدونه تو حدر شدن

به خاطره نبودنت همگی بی ثمر شدن

بیا و این دو روزه ی باقی مونده ی عمرمو

بذار کناره تو باشم , تمومش کن عذابمو

غروب شد و دوباره باز هوایه تو زد به سرم

من موندمو خیاله تو با این دله در به درم

غروب شد و بازم دلم به فکرته به یادته

نگاهه بی قراره من تو حسرته نگاهته

این منو ماهه شب و دشته اقاقی هامون

این تو و شعر و غم و قصه ی بی فردا مون

این منو یاده تو و چشمایه لبریز از اشک

این تو و شرم نگاه و لکنته حرفامون

این منو شوقه رسیدنه با تو به آسمون

این تو و رفتنه به یه سرزمینه بی نشون

این منو و سادگی و عشقی که اندازه نداشت

این تو و تنها گذاشتنه منه بی همزبون

دفعه ی پیش زدی قلبمو شکستی

پا گذاشتی رویه هر عهدی که بستی

فکر می کردم واسه ی همیشه رفتی

ندونستم که تو هم  فکر من هستی

گریه کردم هر شب و روز واسه چشمات

میومد هر لحظه تو گوشم حرفات

نامه باز دادی برام که بر میگردی

زنگ زدی و باز برام دلتنگی کردی

چه شبایی با ستاره درد و دل کردم تو خلوت

به کسی از تو یه بارم, من نکردم یه شکایت

تو ندای آسمونی , میمیرم برات می دونی!

پیشکشه نگات دله من, بمیرم تا که بمونی

نمی خوام امشب و از یاد ببرم