لب تشنه ام از سپیده آبم بدهید

جامی ز زلال آفتابم بدهید

من پرسش سوزان حسینم یاران!

با حنجره عشق جوابم بدهید...

فکر کنم فضای وبلاگ یکم زیادی معنوی شده مگه نه !!!

خوب حالا باز باید مطالب منو تحمل کنی یه نظر باحال هم بده

حیف نیست تو که اینقدر خوبی . تو که اینقدی باحالی . بیای اینجا که اینقدر باحاله و نظر ندی .بری!؟؟

وای وقتی دیدمش نمی دونم اشکی که تو چشمام جمع شد از خوشحالی بود یا از ترس شایدم...

نمی خواستم کسی متوجه بشه تا وقتی کارتم رو فرستادن چیزی به مامانی نگم.

ولی حواسم نبود و یهو ازش کد پستی رو پرسیدم . اونم دید من ارم مشکوک می زنم و نمی گم واسه چی می خوام تا رفتم سراغ قبضای تلفن تا کد و بردارم اومده بود پای کامپ و  دیده بود که دارم پرش می کنم و فقط کد پستی اش مونده.

بابایی که نمی دونس واسه چی می خوامش اومد و کارت ملی شو بهم داد...

مامان همش می گفت : بی خود . من اجازه نمی دم . واسشونم بنوسی اگه مردم مامانم نمیذاره... فکر می کرد شوخی می کنم و سندش نمی کنم...

اولش باهام قهر کرد و جوابمو نمی داد ... حالا هم نشسته کنارم (آره الان مامانم کنارمه که دارم ایناها رو تایپ می کنم)همش می گه آدم اگه اعمالش خوب باشه تو قبر حتی 1 مورچه هم نزدیکش نمیشه!!!

همش نصیحت می کنه " باورش نمی شه "

خداییش خووشم اومد بابا وقتی فهمید می خوا چه کار کنم فقط نگام کرد منم گریم گرفت خوب

***مامانو بابام گلن گل***

خدا هستی را قسمت می کرد .

خدا گفت :

چیزی از من بخواهید .. هر چه باشد شما را خواهم داد .. سهمتان را از هستی خواهم داد .. زیرا خدا بسیار بخشنده است .

و هر که آمد چیزی خواست .. یکی بالی برای پریدن ..و دیگری پایی برای دویدن .. یکی جثه ای بزرگ خواست ..و آن یکی چشمانی تیز .. یکی دریا را انتخاب کرد یکی آسمان را .

در این میان کرم کوچکی جلو آمد و به خدا گفت :

من چیز زیادی از این هستی نمی خواهم ، نه چشمانی تیز و نه جثه ای بزرگ ، نه بالی و نه پایی ، نه آسمان و نه دریا .

تنها کمی از خودت ، تنها کمی از خودت رو به من بده .

و خدا کمی نور به او داد .

نام او کرم شب تاب شد .

خدا گفت : آنکه با خود نوری دارد بزرگ است ، حتی اگر به قدر ذره ای باشد ، تو حالا همان خورشیدی که گاهی زیر برگی کوچک پنهان میشوی .

و رو به دیگران گفت : کاش می دانستید این کرم کوچک بهترین را خواست، زیرا از خدا جز خدا نباید خواست .

هزاران سال است که او می تابد روی دامن هستی می تابد وقتی ستاره ای نیست چراغ کرم شب تاب روشن است و کسی نمی داند که این همان چراغی است که روزی خدا آن را به کرم کوچک بخشیده است .

و ما در پایان سوختن کامل شمع به پایان زندگی خو می رسیم

و این پایان کار است دوست من

و این پایان کار است بهترین دوست من

این پایان کار است

سایت رسمی اهدا عضو

www.iran-ehda.com

آیا دین ما نسبت به انسانها کمتر از وظیفه مان نسبت به کرم هاست؟ ------ می توان نفسی بود در گلوی دیگری... می توان قلبی بود در سینهء کودکی... می توان خوراک کاملی بود برای کرم ها... تو! کدام را انتخاب می کنی؟... نگران نباش! کرم ها گرسنه نمی مانند!.

دریغا
هرگز
نه نشانی
نه پیامی
نه از این پنچره
گذری
نگاهی

تو اما نیک می گردی
می خندی
خنده ات جاویدان
آرزوی من شادی توست
با هر آنکه تو آن را می پرستی....