حال که دیدار در بیداری ام تقدیر نیست
میروم مثل پری در خواب می جویم تو را
من تورا مانند گلهای بهاری دوست دارم
عشق جانسوز تو را با بی قراری دوست دارم
ناله را هر چند می خواهم که پنهانش کنم
سینه می گوید که من تنگ آمدم فریاد کن
عشق مثل آدامسه ;اولش شیرین و دلنشینِ ولی بعدش تلخ و بی مزه می شه.
بگذارید و بگذرید،ببینید و دل نبندید،چشم بیاندازید و دل نبازید،که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت. 
هميشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش ميگيره جلوي همه گريه کنه
دوستي شوخي سرد آدمهاست بازي شيرين گرگم به هواست واسه كشتن غرور من و تو دوستي توطئه ثانيه هاست
بعد از مرگم تکه يخي به شکل صليب بر روي سنگ قبرم بگذاريد تا با اولين طلوع خورشيد اب شودوبه جاي يار برايم گريه کند 
من گمان می کردم دوستی4 فصلش همه آراستگیست من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی آبی سبزه یخ می زند از سردی دی من چه می دانستم دل هر کس دل نیست قلبها آهن و سنگ قلبها بی خبر از عاطفه اند من چه می دانستم....

شمعیم و خوانده ایم خط سرنوشت خویش
ما را برای سوز و گداز آفریده اند.

ای که دوری ز من و در قلب منی
مطمئن باش که دنیای منی

آدم کسی که دوست داره همیشه اذیت می کنه
اما خودش فکر می کنه داره محبت می کنه

هر ستاره شبی است که از تو دورم ,آسمان جه پر ستاره است

وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که محتاج صداته

پارسایی است در آنجا که به تو خواهد گفت:
بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق تر است![]()

کسی که دوست می داریم همه حقی بر گردن ما دارد ,از جمله این که دوستمان نداشته باشد.

کسی که عاشق باشد محال را باور می کند

در مواقع احساس آنچه نباید گریبان انسان را بگیرد
بی تفاوتی است.

هرگاه که می روم شکایت کنم ز تو
چون گوش می کنم به زبانم,دعای توست

زندگی دو نیمه دارد: نیمه ی اول در انتظار نیمه ی دوم
نیمه ی دوم در حسرت نیمه ی اول

جهانیان همه گر منع من کنند از عشق
من آن کنم که خداوندگار فرماید.

فاش می گویم و از گفته ی خود دل شادم
بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم

تو کتاب خستگی هام تو خطوط سرنوشتم
اسم تو گم شد و من با خون دل از تو نوشتم
که تویی تقدیس عشقم,برای همیشه بودن
واسه ترانه خوندن,واسه عاشقونه موندن
چرا در اوج پرستش روی قلبم پا گذاشتی؟
دل به ناباوری بستی رفتی و ازم گذشتی؟
دیگه هیچ کس مثل من لایق شهر نگات نیست
ناجی ترانه عشق ,تا همیشه باوفات نیست
گرچه تو دوستم نداری ,ولی من بازم همونم
این منم که تا قیامت پای عشق تو می مونم

به نظر من این کلمه اونقدر پاک و مقدسِ که آدم حتی با شنیدنش یه انرژی خاص می گیره.
آره , عشق همون علاقه شدید قلبی یا به قول مولانا *عشق گر زین سر و گر زان سر است عاقبت ما را بدانجا رهبر است*
هر چند این روزها این واژه دست همه ی آدمها بازیچه شده و کسی درکش نمی کنه و هر کی هرطوری که دوست داره معناش می کنه.
ولی من می گم فقط کسی که لایق عشقِ می تونه اونو درک کنه.
نظر تو چیه؟؟؟

هر وقت خواستي بدوني کسي دوستت داره تو چشاش نگاه کن تا عشقو تو چشاش ببيني اگه نگات کرد عاشقه، اگه خجالت کشيد
تقدیم به همه ی دوستای خوبم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
هرشب وقتی تنها میشم حس میکنم پیش منی
دوباره گریم می گیره انگار تو آغوش منی
روم نمیشه نگات کنم وقتی که اشک تو چشمامه
با این که نیستی پیش من انگار دستات تو دستامه
دوباره باز یادِ تو شد زمزمه ی نبودنم
ببین که عاقبت چی شد قصه ی با تو بودنم
خاکستر مزار من نشونی از نبودنِ
دستای نامردم شهر جنازه ام ربودنه
به زیره خاکمو هنوز نرفتی از خیالِ من
غصه نخور, سیاه نپوش, گریه نکن برای من
دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم
دوباره لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم.

قول می دم وقتی که نیستی عکستو بغل نگیرم
قول می دم روزی ۱۰۰۰ بار واسه ی اشکات نمیرم
قول می دم وقتی که نیستی پایه عشق تو نسوزم
قول می دم در انتظارت چشمامو به در بدوزم...
